Laatste post

Hallo allemaal,


Mijn eerste week in Invercargill was geweldig! We hebben een leuke Team Development Day gehad, inclusief mijn eerste echte Kiwi-bbq! Mijn collega's zijn heel behulpzaam en vriendelijk. Ik heb het gevoel dat ik hen al weken ken ipv slechts 1 weekje. Als ik iets nodig heb, gaande van een simpel vraagje tot een lift naar het stadscentrum, geen enkel probleem. "All I have to do is ask!" Er is de komende weken ook vanalles gepland; kerst-bbq van de Southland District Health Board (het ziekenhuis en alle aanhangsels dus), een heus kerst-bal met ons team, een Hen's night (vrijgezellenfeestje) van 1 van mijn vrouwelijke collega's, een tripje naar The Christmas Shop,... Ik zal me dus nog niet snel vervelen.

Ik heb ook mijn pc geinstalleerd gekregen, wat ik een hele prestatie vind. Hoewel ik toch moet toegeven dat er minstens 2 telefoontjes naar mijn vader voor nodig waren. Bedankt paps!

Nu het forum genaamd 'internet' terug voor mij open ligt, vond ik het tijd om deze blog af te sluiten. Het is namelijk zo dat deze blog bijzonder uitgebreid begint te worden. Maar nog belangrijker is het feit dat nu ik hier in NZ geraakt ben er eigenlijk toch wel een nieuw hoofdstuk in mijn leven begonnen is, en dat het dus niet meer dan gepast is dat ik ook een nieuwe blog begin.

Hopelijk vinden jullie het niet erg dat ik een poging ga doen deze blog in het Engels te schrijven. Ik wil de nieuwe mensen in mijn leven er ook van laten genieten (??), en dat kan natuurlijk niet in het Nederlands.

Tenslotte heb ik nog twee sites mee te delen:
1) www.freewebs.com/rinwethwen (komt ooit vol te staan met korte video'kes over NZ; momenteel staat er enkel een vaarwel-video op voor degenen die het geduld hebben te wachten tot het volledig gedownload is); login als 'rinwethwen', met simpelweg mijn voornaam als paswoord (kleine letters)
2) www.chocolate-kiwi.blogspot.com (mijn nieuwe blogsite) deze link kan je ook terugvinden bij de rest van mijn links rechts op deze pagina

136 Elizabeth Street, Invercargill

Blijkbaar was ik zo van de kaart dat ik gewoonweg vergeten was mijn adres op te geven. Om het deze keer zeker niet te vergeten heb ik het maar ineens als titel gezet. Zoals ge ziet schrijven ze hier eerst het huisnummer en dan de straatnaam. Postcodes bestaan, maar worden niet gebruikt. Ik heb er dan ook geen flauw idee van wat de postcode van Invercargill eigenlijk is. Geen erg, want het hoeft er niet bij als jullie een brief, kaartje, pakje, jezelf,... zouden willen opsturen. Ik heb ook een vaste telefoonlijn (+64-32144600), die deze morgen nog niet werkte, maar hopelijk straks wel, EN een GSM-nummer (+64-2102794004). Het is waarschijnlijk niet erg interessant voor jullie om naar mijn gsm te bellen (andersom trouwens ook niet), maar ik zet het er maar bij voor de volledigheid.
Door mijn stommiteit (paswoord vergeten, drie keer verkeerd ingetikt en mijn pukcode reeds in de vuilbak gegooid) kan ik trouwens niet meer op mijn vorige SIM-kaart. Gelukkig heb ik voor ik vertrok een bestandje gemaakt van al jullie telefoonnummers voor het geval er zo'n stommiteit zou plaats hebben. Dat bestandje kan ik wel pas openen als mijn pc geinstalleerd is, en dat zal pas voor het weekend van de 18de zijn. Dan zou namelijk mijn broadband-verbinding in orde moeten zijn.

Ja, ge hoort het, ik ben hier al volop het luxebeest aan het uithangen! Ik spaar dan ook een hoop geld uit omdat ik geen meubels, bestek enz. moet kopen. Hoewel de boekenkast die hier staat nooit groot genoeg kan zijn voor al mijn boeken en dvd's, dus dat zal ik wel moeten kopen. Maar daar heb ik nog een maand de tijd voor. Ondertussen kan ik mijn geld dus aan andere zaken besteden, en sparen natuurlijk!

Met m'n gat in de boter

Het blijft geweldig goed gaan voor mij. Ik heb vandaag een huisje gevonden, dankzij het ziekenhuis! En wat voor een huisje!! Het heeft drie (!!) slaapkamers, een grote tuin (het gras wordt voor mij afgereden), een omheinde bbq-plaats en een veranda! Het is niet alleen gemeubeld, er staat ook allerhande huisgerief, lakens, handdoeken, potten en pannen, een TV en videorecorder, een ijskast en diepvriezer, én een wasmachine en een droogkast. Als ik nog iets zou nodig hebben, is het slechts een belletje en een dag wachten van mij verwijderd. Klinkt te goed om waar te zijn, en toch is het waar! Ik kan er zelfs morgen al intrekken, en het ligt op 5 minuten wandelen van het ziekenhuis. Ik kan het nog steeds niet geloven, en vind zelfs dat de uitdrukking 'met m'n gat in de boter gevallen' te zwak is om mijn geluk van de afgelopen maanden te beschrijven. Mijn vader heeft een hoop foto's getrokken, dus binnenkort kan ik al iets laten zien.

Ik heb vandaag nog een aantal collega's ontmoet, en mijn meest directe baas heeft me zelfs al uitgenodigd om kerstmis bij haar en haar familie te komen vieren zodat ik niet alleen moet zijn dan. Ongelooflijk hoe ik hier onthaald word!

Tot maandag moet ik niet meer op mijn werk zijn, dus ik heb voldoende tijd om nog allerlei zaken in orde te brengen. Ik krijg eerst twee weken oriëntatie (met iedereen kennis maken, zien hoe alles werkt en wat iedereen zoal doet, leren werken met hun pc-programma, enz.). Volgende week woensdag is er trouwens al een informele bijeenkomst met het ganse team (team development day), waar een aantal sprekers voor zijn uitgenodigd. De ideale moment om iedereen wat beter te leren kennen. Ik zou zeggen in een lossere sfeer, maar de sfeer is hier al behoorlijk los op zich. Daar kunnen wij Belgen, als stijve harken nog wat van leren.

Invercargill

Ik ben aangekomen in Invercargill, en mijn reis is dus ten einde. Sinds vandaag bestaat mijn verblijf voornamelijk uit zaken in orde brengen. Ik heb mijn collega's al ontmoet vandaag, die mij allemaal bijzonder vriendelijk onthaald hebben!
We hebben ook heel Invercargill rondgereden op zoek naar een woning te huur. Ik heb al iets prachtig gezien aangeboden via een immobiliënkantoor. Mijn werkgever (het ziekenhuis dus) heeft ook een aantal opties, en die ga ik morgen bespreken (en hopelijk ook bekijken). Daarna moet ik tot volgende maandag 13/11 niet meer op mijn werk zijn.

Onze reis is geweldig geweest! We hebben heel veel geluk gehad met het weer. Het is meestal droog gebleven, en we hebben ook veel zon gehad (naar NZ normen dan toch). We hebben echter ook noodweer meegemaakt! Twee dagen regen, zonder ophouden (twee of drie breaks van een kwartier niet meegerekend)!! Weien stonden onder water, net als gedeeltes van sommige wegen. Modder en stenen kwamen van hellingen naar beneden op enkele wegen. Het was dus ook voor hier vrij uitzonderlijk. Wegens dit weer hebben we in de Taranaki-regio de gelijknamige berg niet gezien, ondanks ons verblijf van drie dagen. Of die berg er echt staat, daar kunnen we dus niet over oordelen.

Groot nieuws hier zijn natuurlijk de ijsbergen die op slechts 260km van de kust verwijderd zijn. Naar het schijnt is dat ook in België op TV geweest. Met een beetje geluk kan ik ze vanaf de kust hier zien binnenkort!
Wij hebben trouwens al ijsbergen van dichtbij gezien, namelijk aan het eind van de Tasman Glacier in de Zuidelijke Alpen. Met een bootje hebben we langs de ijsbergen gevaren op een meer van 2°C koud. Dat was echt prachtig! Het ijs van de ijsbergen was 500 jaar oud, dus echt ongelooflijk als je daar ronddobbert en het ijs aanraakt!

We hebben ons niet meer vast gereden of andere toeren uitgehaald (ook al heb ik ondertussen een aantal keer gereden). We hebben natuurlijk nog een hoop gedaan, maar ik ga het er hier nu bij houden. Hopelijk komt mijn volgende post een beetje sneller, anders gaan jullie nog denken dat ik tegen een ijsberg gebotst ben...

Btw, aan al degenen die ervoor gezorgd hebben dat mijn vlucht(en) naar hier wat aangenamer waren dankzij leesvoer, luistervoer of knuffelgerei: BEDANKT!!