Met m'n gat in de boter

Het blijft geweldig goed gaan voor mij. Ik heb vandaag een huisje gevonden, dankzij het ziekenhuis! En wat voor een huisje!! Het heeft drie (!!) slaapkamers, een grote tuin (het gras wordt voor mij afgereden), een omheinde bbq-plaats en een veranda! Het is niet alleen gemeubeld, er staat ook allerhande huisgerief, lakens, handdoeken, potten en pannen, een TV en videorecorder, een ijskast en diepvriezer, én een wasmachine en een droogkast. Als ik nog iets zou nodig hebben, is het slechts een belletje en een dag wachten van mij verwijderd. Klinkt te goed om waar te zijn, en toch is het waar! Ik kan er zelfs morgen al intrekken, en het ligt op 5 minuten wandelen van het ziekenhuis. Ik kan het nog steeds niet geloven, en vind zelfs dat de uitdrukking 'met m'n gat in de boter gevallen' te zwak is om mijn geluk van de afgelopen maanden te beschrijven. Mijn vader heeft een hoop foto's getrokken, dus binnenkort kan ik al iets laten zien.

Ik heb vandaag nog een aantal collega's ontmoet, en mijn meest directe baas heeft me zelfs al uitgenodigd om kerstmis bij haar en haar familie te komen vieren zodat ik niet alleen moet zijn dan. Ongelooflijk hoe ik hier onthaald word!

Tot maandag moet ik niet meer op mijn werk zijn, dus ik heb voldoende tijd om nog allerlei zaken in orde te brengen. Ik krijg eerst twee weken oriëntatie (met iedereen kennis maken, zien hoe alles werkt en wat iedereen zoal doet, leren werken met hun pc-programma, enz.). Volgende week woensdag is er trouwens al een informele bijeenkomst met het ganse team (team development day), waar een aantal sprekers voor zijn uitgenodigd. De ideale moment om iedereen wat beter te leren kennen. Ik zou zeggen in een lossere sfeer, maar de sfeer is hier al behoorlijk los op zich. Daar kunnen wij Belgen, als stijve harken nog wat van leren.