Bye bye auto en feest, welkom verhuisfirma
Het pijnlijke afscheid van mijn wagentje bleek iets minder pijnlijk dan verwacht, hoewel toch wel met pijn in't hart. Zodra den opkoper nummerplaten van de garage op 'mijn' autootje hing, was deze ineens een stuk minder van mij. Toch heb ik mijn dierbare Peugeot "uitgewuifd" tot hij van den oprit was verdwenen. Het is leeg op onze oprit nu...
Vandaag ten laatste moest de verzekeringslijst/inventarislijst voor de verhuis worden doorgestuurd naar de verhuisfirma. Dat was toch nog een pak meer werk dan ik had gedacht. Ik heb de lijst dan ook nog maar net doorgestuurd. Nee hoor, van uitstelgedrag heb ik helemaal geen last (hum).
Binnen exact een week hang ik in de lucht, ergens boven Europa nog vermoed ik of al boven het Midden-Oosten. Beetje bij beetje dringt het door dat ik bijna vertrek en af en toe voel ik de kriebels in mijn buik, maar ik zal het pas 100% beseffen als ik ginder alleen zit denk ik.
Mijn afscheidsfeest was redelijk zwaar, zeker toen er op een uur tijd plots 20 man binnen kwam vallen en ik hen allemaal moest voorzien van een drankje en hen welkom heten natuurlijk. Uiteraard ben ik zo een aantal mensen vergeten een drankje aan te bieden. Sorry daarvoor!
Ik heb leuke kadootjes gekregen en een heleboel envelopjes met leuke kaartjes en ook financiƫle inhoud. De kaartjes neem ik alvast mee in mijn gewone baggage, dan heb ik gelijk iets om mijn nieuwe woonplaats te decoreren in afwachting van de rest van mijn spullen. De schenkers van het 'knuffelkussen' zullen blij zijn te horen dat het me gelukt is om dit kussen in mijn handbaggage te krijgen. Ik dacht even dat het niet zou lukken, maar gelukkig is zo'n kussen zeer buigzaam! Ook de afscheidsmap met leuke knipseltjes, foto's en tekstjes zit al in mijn handbaggage. Op die manier ligt het uit mijn zicht, en is het iets gemakkelijker om mijn nieuwsgierigheid te bedwingen en tot op het vliegtuig te wachten met het te lezen.
Met uitzondering van de talloze cakes en nog een beetje rode wijn is het eten van zondag opgeraakt. Jammer genoeg hebben we een aantal zaken moeten weggooien die niet meer goed waren. Ik vond het in ieder geval een geweldig feest, en ik ben blij dat ik jullie nog eens allemaal heb kunnen zien voor mijn vertrek.
Ook nog even een speciale vermelding voor de kado van mijn zus, die ervoor gezorgd heeft dat ik mij minder eenzaam ga voelen ginder en dat ik niet direct een huisdier ga moeten kopen. Het gaat over een Nintendo DS met het spel Nintendogs, waar ik mij toch al verschillende keren mee heb geamuseerd de afgelopen dagen (nu weten jullie ineens waarom die inventaris zo moeilijk klaar geraakte). Bedoeling is dus dat je een puppie 'koopt' en die kun je dan strelen, kunstjes leren, mee gaan wandelen, aan wedstrijden laten deelnemen enz. Echt fantastisch!!
Enfin, het was een lang verhaal vandaag, tot volgende keer!

1 Comments:
en dan gaat het door mijn hoofd:
"aaaafscheid is een beetje als ste-e-erven,
angst om alles te missen
waar je hebt voor geleefd..."
ik weet niet meer van hoeveel jaren terug dat onding is, maar het klinkt nu heel toepasselijk
Een reactie posten
<< Home