Nog 12 nachtjes...

Nog 12 nachtjes slapen en ik vertrek naar Nieuw-Zeeland! Wat doet een mens allemaal in die laatste dagen? Awel, ik heb het behoorlijk druk, hoewel mijn idee van 'druk' wel wat veranderd is na 9 maanden thuis zitten.
Vorige week heb ik mijn medisch onderzoek gehad, met een kleine marteling door een dokter die in een vorig leven beul geweest is. Niet elke ader is geschikt om bloed te trekken, getuige de stilaan wegtrekkende blauwe plekken op mijn rechterarm. De resultaten ben ik gisteren gaan halen, en alles was in orde. Geen tuberculose, geen HIV, geen Hepatitis, enz. Dat was het laatste dat ik moest laten doen om mijn visum te kunnen krijgen.
Ondertussen heb ik ook een officiële geschreven bevestiging ontvangen van mijn werkgever, een contract en hun CAO. Ook alle papieren noodzakelijk voor de immigratiedienst.

Komende dinsdag rond +/-15u zal er een korte tijd van rouw plaatsvinden. Mijn auto is verkocht en ze komen die dan ophalen. SNIF! Dat voelt heel vreemd aan, uwen auto verkopen, zeker als daar nog niks aan is en hij nog zo nieuw is. Gisteren heb ik hem een laatste keer liefdevol gewassen. Nu staat hij dus fier te blinken op onzen oprit, en kan ik er nog wat mee pronken die laatste dagen.

Mijn feest nadert, en daar moeten ook nog wat zaken voor geregeld worden, om nog maar te zwijgen van de ellenlange inventaris die ik begin volgende week moet doorsturen naar de verhuisfirma. Vervelen doe ik me absoluut niet! En hoewel ik regelmatig het gevoel heb dat ik tijd te kort heb, zit ik toch nog vaak te lanterfanten en te lezen en een dvd-ke te kijken,e.d.. Ja, zo ben ik nu eenmaal...