Dunedin dag 3

Die tweede vacature hier in Dunedin bleek ook een part-time te zijn. Ze zouden eventueel wel te combineren zijn, maar de kerel die ik gesproken heb (deze keer wel de clinical manager) leek daar niet erg voor te vinden. Ze hebben mijn cv en zouden me op de hoogte houden bij een volgende vacature...

Gisterenavond was er iets speciaal te doen in Dunedin. Het is namelijk de eerste week van het nieuwe academiejaar en aangezien dit een echte studentenstad is hebben ze daar natuurlijk een traditie voor. Nee, geen horde professoren die opgekleed in toga statig door de stad trekken. Het zijn hier juist de eerstejaarsstudenten die door de stad trekken, of eerder denderen, hoewel ook in toga. Hun toga bestaat echter gewoon uit een laken dat rond hun lichaam gewikkeld is, zoals bij de oude Romeinen of Grieken. De meesten hebben ook een lauwerkrans op hun hoofd. Geweldig! Het was gisteren ook maar 15 graden of zoiets, dus ik had wel medelijden met die studenten... Ik heb de grote optocht jammer genoeg gemist, maar ik heb nog een hoop van die eerstejaars door de straten zien lopen. Misschien moeten we dit eens voorstellen aan de nieuwe rector in Leuven... De geinteresseerden kunnen foto's vinden van het evenement van vorig jaar op: http://www.seenindunedin.co.nz/events/student/oweek_toga_parade.html

Deze morgen heb ik het Otago Museum bezocht. Dat is gratis, donaties zijn welkom, zoals zovele musea hier in NZ. Er is heel veel te zien in dit museum, voor iedereen is er wel iets. Er was net een tentoonstelling met het beste uit een fotowedstrijd van Australie, NZ, Antarctica en Nieuw-Guinea. Prachtig! Allemaal foto's van dieren en natuurfenomenen. Op verschillende plaatsen in het museum waren ook video's te zien van o.a. de Maori-legende van het ontstaan van het Zuid-eiland, de eerste levensweek van een Weddell-zeehond op Antartica en een film over alles wat je op het Zuid-eiland vindt.

Binnen een uurtje vertrek ik naar Timaru, waar ik hopelijk een afspraak kan hebben met een of twee mensen van het Timaru Hospital. Op de weg naar Dunedin was ik er al van verschoten hoe groot Timaru eigenlijk is. Wat er toeristisch gezien te doen is, weet ik niet, maar daar zal ik wel achter komen zeker. Hopelijk is het weer ginder beter dan wat ik hier in Dunedin heb meegemaakt, dan kan ik misschien aan't strand gaan liggen als er niks anders te doen is...