Dunedin dag 2

Deze morgen met de trein door de Taieri River Gorge gereden: een absolute aanrader!! Magnifiek landschap! Grappige stoelen binnenin ook: je kan de rugleuning omdraaien, zodat je kan kiezen of je tegenover elkaar of achter elkaar zit. Heel handig ook als er maar weinig volk in de trein zit (zoals vandaag) en de rugleuning in de weg staat van het zicht door het raam. Dat is dan zo opgelost!

Nadien kwam het bezoek aan de chocoladefabriek, waar ik een hoop candybars in mijn pollen gestopt kreeg. Jammer genoeg geen tastings van gewone stukjes chocola (of gesmolten chocola, zoals de gesmolten warme fudge van een tijdje terug), maar met een stuk of vijf van die repen buiten gaan is ook niet slecht natuurlijk.

Het gesprek met Sean van het Dunedin Hospital gisteren is zeer nuttig geweest. Hij is geen clinical director meer, maar senior psychologist in de pijnkliniek. Hij heeft me een hoop tips gegeven om mijn cv te verbeteren, en een aantal zaken verteld die ik nog niet wist. Zo worden hier in NZ psychotherapeuten als minder gezien en dus ook minder betaald dan psychologen, ondanks hun extra 3 jaren opleiding. Gekke kiwi's! Klinisch psycholoog zijn staat hier gelijk aan werken volgens het model van CBT (cognitieve gedragstherapie). Andere modellen worden hier niet gebruikt en zelfs niet eens bekeken tijdens de studie. Gelukkig ben ik wel een fan van CBT, dus dat komt wel in orde. Er zijn hier 2 vacatures, maar een daarvan is een part-time betrekking. Niet voldoende voor de immigratie-dienst... Voor de andere heeft Sean reeds een mail gestuurd naar de verantwoordelijke. Binnenkort misschien meer daarover. Telefonische interviews zijn hier schering en inslag, dus zelfs als ik niet meer de kans krijg om die man te spreken, kan er nog vanalles gebeuren.