Aan deze dag komt geen einde!

Ik ben al wakker van zondagmorgen 5u40, en het is nu dinsdagnacht 3u50 (Belgische tijd). Hoewel ik geprobeerd heb om te slapen in het begin van de vlucht, werd ik telkens onderbroken door stewardessen die rondkwamen met het menu, hoofdtelefoons, warme doekjes, en uiteindelijk het avondmaal (dit alles op misschien een kwartier tijd. Ik ben dan aan de praat geraakt met de dame naast mij, en werd daardoor terug klaarwakker (oke, die 'klaar' moet ge misschien toch weglaten). Die vrouw was namelijk Nieuw-Zeelandse, woont sinds ze haar Canadese man heeft leren kennen in Europa in Canada, en heeft nu een dochter van 18j die gaat studeren in Nieuw-Zeeland. Uuuuren hebben we gebabbeld, 't was echt gezellig, maar slapen heb ik dus niet meer gedaan. Ik ben momenteel niet echt moe, maar meer uitgeput. Ik ga sebiet een hapje te eten zoeken, en dan gaat het niet lang meer duren voor ik in mijn bedje lig.

Ik heb ondertussen een interessante vacature dankzij een tip van het migratiebureau. Voltijds en permanent, zoals het hoort, voor de Canterbury District Health Board, met patienten met een eetstoornis. Enige probleem is dat ik op de computer in deze backpackers enkel internet kan open doen, en dus het applicatie-formulier niet kan openen, invullen en terugsturen. Ik zal dus morgen op zoek moeten gaan naar een internetcafe waar dat wel kan; of misschien beter, ik ga gewoon langs bij dieje health board, en vraag daar een formulier. Meer info volgt!

Een dikke knuffel en drie kussen voor jullie allemaal!