Contract
Nu moet ik toch wel even slikken. Een klein anderhalf uur geleden heb ik een contract getekend bij het desbetreffende migratiebureau. Enkele minuten geleden heb ik de eerste helft betaald. Het is nu absoluut begonnen... Volgens deze vertegenwoordiger zou ik binnen een jaar al in NZ kunnen zitten. Hoewel dit waarschijnlijk wel met een korreltje zout te nemen is, klinkt het angstaanjagend dichtbij. Ik kan me voorstellen dat velen van jullie ook eventjes moeten slikken als je dat leest. Niet dat ik van gedachte ga veranderen, maar het doet je toch even stilstaan bij wat je achterlaat. Vrienden, familie, enkele schatten van honden, en eigenlijk heel je leven zoals je het tot nog toe gekend hebt. Beangstigend en tegelijkertijd uitdagend... (en het uitdagende wint ;-) )
Wat is nu de eerste stap? De vertaling van mijn diploma, die reeds is aangevraagd door onze goede vriend Pol Pierlet (onder de psychologen welbekend), en het afleggen van de IELTS (International English Language Testing System). "Hoezo?" hoor ik enkelen zeggen, "Had je dat al niet gedaan?". Jawel, dat had ik al gedaan, maar ik heb de 'general' afgelegd, terwijl ge blijkbaar om ginder als psycholoog te kunnen werken de 'academic' moet afleggen. Geweldig om dat te weten te komen nádat je die test hebt afgelegd. Maar goed, de tijd kan men niet terugdraaien, dus het heeft geen zin om bij het verleden te blijven stilstaan. Na deze stappen ben ik klaar om een aanvraag te doen tot registratie bij de NZ Psychologist Board. Op deze manier is mijn diploma ineens gelijkwaardig aan een NZ diploma, en kan ik verder met de volgende stap. Maar zover zijn we nog niet.
Voorlopig zal het een tijdje stilliggen, aangezien ze aan de universiteit nog volop in vakantie zijn, en er van die vertaling van mijn diploma nog niet veel in huis zal komen. Ik zal dan al maar eens gaan kijken wanneer ze nog eens een IELTS-test afnemen. Bij verdere ontwikkelingen hou ik jullie op de hoogte.
kus,
Linneke
PS: Sofie, ik weet dat ik een dag te laat ben (waarvoor mijn oprechte excuses), maar toch nog een gelukkige verjaardag!
"One day I'll fly away; leave all this to yesterday."
posted by Linda @ 10:37 p.m.
3 comments
3 Comments:
Jaja, Linneke, zo komt NZ inderdaad veel dichterbij ineens. En, geloof me, ik ken dat gevoel van alles achter te laten heel goed. Alleen wist ik ook dat ik na een jaar weer terug zou zijn. Trouwens, een vriendin van mij heeft ooit (tien jaar geleden) een jaar in NZ gezeten met AFS. Als je daar je licht eens wil opsteken, kan je mailen naar joyce.thevoice@cheerful.com (en neem dat cheerful maar zeer letterlijk!). Dikke kus van ons Anneke
Hey hey,
het krijgt idd toch vorm dan, ik dacht dat het een bevlieging van een momentje was, maar daar gaat ie dan toch vertrekken...
Kan het me precies niet zo goed inbeelden en zou totaal niet weten hoe er aan te beginnen. Zoals Vjee al zei: heel moedig, succes daar aan de overkant, en hou het niet te stil he ;-)
Groetjes
xxx
Gewoon super dat ge dit gaat doen Linda! Dat het geen bevlieging was dat had ik wel al gedacht want ge zijt er al zo lang over bezig! Volhouden zou ik zo zeggen!
groetjes, Anke
Een reactie posten
<< Home